NIEUWSBRIEF XXVIII OKTOBER 2017

nbxxvlll 1 Beste vrienden en vriendinnen, donateurs en allen die onze Stichting een warm hart toedragen. Zoals u weet hebben we op 21 mei dit jaar  in `het Kunderhoes` te Voerendaal ons 15 jarig jubileumfeest gehad. Het was een zonnige dag, geopend met een inspirerende speech door oud-gouverneur dr. J. Kremers, vergezeld van zijn echtgenote.Veel optredens van zowel Nederlandse als Armeense artiesten met zang, dans, instrumentaal en vocaal. Verbindende factor was Paul van Loo die iedereen aankondigde en het feest afsloot met zijn ontroerende repertoire.

De opkomst van bezoekers was groot vooral de Armeense delegatie was goed vertegenwoordigd. Er was gebak in overvloed. Er vonden diverse verlotingen plaats. Madame Reijnen legde de kaart en diverse dames en heren waren bezig met verkoop van handgemaakte artikelen, drank en zo. Een dag die niet snel vergeten zal worden. Hartelijk dank aan alle artiesten en medewerkers.nbxxvlll 2  nbxxvlll 3  nbxxvlll 4 

 nbxxvlll 5  nbxxvlll 6  nbxxvlll 7

Vanaf 2 juli vond in Vanadzor wederom een zomerkamp plaats voor ‘onze’  Armeense kinderen. Er namen 90 kinderen deel aan dit kamp, waarvan enkele niet-Rafaelkinderen, zoals broertjes en zusjes. Er werd naar hartenlust gespeeld, goed gegeten en plezier gemaakt. Aansluitend aan hetkamp waren nog excursies opgedeeld in twee groepen. De kinderen hebben volop genoten

 nbxxvlll 8  nbxxvlll 9

nbxxvlll 11In 2016 heeft onze contactpersoon Husik Meltonyan de burgemeester van zijn woonplaats Charentzavan benaderd over de mogelijkheid een park naar onze oprichter Frans van Hellemondt te vernoemen. De burgemeester heeft hiermee ingestemd en het parkje met banken en aangrenzend een kleine speeltuin is uitgezocht. De steen, symbolisch voor de kei die Frans was, is inmiddels geplaatst.In deze steen worden naam en datums aangebracht.Wij hopen volgend jaar mei-juni naar Armenië te gaan om de officiële opening te verrichten. Een nieuw initiatief

 

 

De afgelopen maanden heeft ons bestuur zich diverse keren en diepgaand beraden over de activiteiten in de toekomst. Enerzijds, we schreven dat al vaker, is het niet eenvoudig en niet vanzelfsprekend de onmisbare financiële steun van onze begunstigers te (blijven) ontvangen. En anderzijds begint de gemiddelde leeftijd van onze bestuursleden stilaan onverbiddelijk te vergrijzen, om niet te zeggen te “verwitten” en roept dat de vraag op hoe lang we onze activiteiten kunnen blijven vervullen. Uiteindelijk is de unanieme conclusie geworden dat zolang dat in redelijkheid, zowel qua ontvangen donaties als qua vitaliteit van de bestuursleden mogelijk is, we onze werkzaamheden voor onze Rafaël kinderen met enthousiasme en overtuiging zullen blijven uitvoeren.

Maar daarnaast hebben we ons ook laten inspireren door een vurig pleidooi van onze voorzitter Suren Karian om na te denken over een breder initiatief voor de jeugd van Armenië, en dan met name door het creëren van sport- en spelvoorzieningen, waaraan zoals bekend een schrijnend tekort bestaat. Dit heeft inmiddels geleid tot een initiatief om een paar jonge mensen te zoeken met het verzoek zich in een aparte ANBI-stichting te gaan inzetten voor dit doel. Daar zijn we tot onze grote vreugde inmiddels in geslaagd en binnenkort zullen dan ook de statuten van deze stichting bij de notaris worden vastgesteld en zal de ANBI-status worden aangevraagd. Als naam voor deze stichting is gekozen voor het woord “BEKOR”, Armeens voor “KEI”. Het bestuur bestaat thans uit Charlotte Majoor, als voorzitter, Vera Bastens als secretaris en Gevorg Karian als penningmeester. Er wordt nog gezocht naar verdere kandidaten voor het bestuur; belangstellenden zijn welkom om daar eens over te praten! Daarnaast hebben enige jeugdige ondernemers zich bereid verklaard zich ad-hoc voor te kiezen projecten naar vermogen mee in te zetten.

Wij zijn erg blij met deze ontwikkeling en zullen u in de toekomst ook via onze nieuwsbrief op de hoogte houden. Ook hebben wij goede hoop dat de nieuw op te richten stichting Bekor het geld voor het opknappen van speeltoestellen in de “Frans-van-Hellemondt -speeltuin” bijeen weet te brengen. Wij wensen Bekor veel succes.

Al met al is het dus weer een bewogen zomerperiode geworden waar we met  dankbaarheid en voldoening op terug kijken.Wij kregen ook  tal van brieven van onze Rafaël-kinderen. Een paar daarvan voegen wij als extraatje aan deze Nieuwsbrief toe.Sommige brieven kun je bijna niet lezen zonder tranen in je ogen te krijgen. Het motiveert ons om stug door te gaan met onze activiteiten en we hopen dat het ook u, als onmisbare steun en toeverlaat, aanmoedigt om de stichting Rafaël te blijven steunen. Bij voorbaat

“Een Grote Merci!”

 

 

Inbxxvlll 12k ben Anahit Ghudeyan, 9 jaar oud

In mijn geboortestad konden mijn   ouders nergens werk vinden, wij werden gedwongen naar Yerevan, de hoofdstad van Armenië, te verhuizen. Wij zijn met 10 personen en hebben een zwaar leven, maar wij houden veel van elkaar en dat helpt ons. Mijn ouders hebben nog geen echt werk. Ik heb gehoord dat het heel moeilijk is om werk te vinden in Armenië en veel mensen gaan hier weg Ik wil niet dat wij hier weg moeten gaan of mijn vader alleen naar Rusland moet om te werken. Sinds 2 jaar ben ik op school. Ik vind het heel leuk om te leren en dans en zing ook graag. Ook mijn kleine broertje en zusje mogen bijna naar school. Wisten jullie dat het tweelingen zijn?  Voor de mensen in Nederland heb ik een sprookje geschreven. Lala heeft beloofd het voor mij te vertalen en naar jullie te sturen. Wanneer ik Engels geleerd heb kan ik het later zelf doen.

nbxxvlll 13

 

Ik ben David Mekertumyan, 11 jaar oud.

Ik woon samen met broer en zusje. Vader heeft ons verlaten en wij bleven op straat achter. Met hulp van goede mensen hebben wij een vervallen huis gevonden in een klein dorp dat wij mochten huren. Het huis is heel slecht en valt bijna in. Maar gelukkig hebben wij een moestuin waar we aardappels, bonen en kruiden kunnen planten. Moeder en wij hebben geleerd hoe je groenten kweekt, zodat wij ook bij andere mensen voor een beetje geld kunnen werken.Sinds mijn geboorte heb ik problemen met mijn ogen en met mijn hormonen. Dankzij Rafaël gaat het veel beter. Ik ben tweemaal geopereerd en heb nu een bril gekregen.Ik k ben trots dat ik nu mijn moeder bij het werk helpen kan.

 

nbxxvlll 14Ik ben Hovik Hovhannisyan, 13 jaar

Ik woon met mijn moeder en kleine zusje samen. Mijn vader is niet meer bij ons. Mijn moeder werkt de hele dag maar verdient alleen genoeg om brood en aardappels voor ons te kopen. Ik ben met zieke nieren geboren en moet vaak naar het ziekenhuis om mijn nieren te spoelen en door deze ziekte krijg ik nu ook problemen met mijn bloedsomloop, aderen en hormonen. Dankzij de hulp van Rafaël kan mijn moeder medicijnen voor mij kopen en het ziekenhuis betalen. De dokter zegt dat ik hierdoor langer kan leven. Ik wil heel graag langer leven.

 

nbxxvlll 15Ik ben Seda Gazaryan, 13 jaar oud.

Ik heb geen vader meer, alleen moeder en 2 zussen. Eerst woonden wij met onze oude grootmoeder in een dorp. Het was daar heel mooi: veel bomen, bloemen en vogels. Wij hadden kippen die eieren voor ons  legden. Na de dood van oma moesten wij naar Yerevan verhuizen omdat mijn moeder daar kon werken en een woning huren. Zij werkt nu de hele dag, vaak meer dan 12 uur en komt heel moe      naar huis. Zij zegt dat ik haar kleine helper ben omdat ik voor mijn    kleine  zusjes zorg. Ik kook ook voor ons, was alles op de hand en ruim alles op. Mijn moeder zegt dat ik het beste kook van de hele      wereld. Misschien wil ik later graag kok worden, wie weet…….

Logo-strafael

logo 1

Login

Engel Rafael

engel rafael 2

Nieuwsbrief

Go to top